BEVRIJDING

Ze droeg een blauw vestje met een korte rok
haar gelaat kon je zeker als mooi beschrijven
Over haar voorhoofd prijkte haar blonde lok
zo tragisch dat ik haar in die plas zag drijven

Haar gezicht drukte afgrijslijke wanhoop uit
die doodsangsten overleden samen met haar
Waarom toch kwam zo’n kind tot dit besluit
zo’n lieve schat van nauwelijks veertien jaar

Onbereikbaar ver was dat lieve kind geraakt
die plaats waar naar haar dode ogen staarden
Toen ze uit haar roes kwam lag ze spiernaakt
met knullen die zich rondom haar schaarden

Heel haar jeugdig lichaam voelde smerig aan
hiermee doorleven zou haar onmogelijk zijn;
Toen besloot ze de hand aan zichzelf te slaan,
om zich te bevrijden ..van haar vreselijke pijn